Kjo është Dea. Ajo mund t’i numërojë vitet
gishtat e dorës majtë. Sa gishta, aq vite!
Ajo nuk e përdor dorën e djathtë për numëruar.

Atë e përdor për vizatuar fletoren e kuqe.
Ngjyrën e kuqe e ka preferuar.
Dea rri ulur shkallët e shtëpisë dhe
përkëdhel Diksin, qenin e saj, me dy duart.

“Mami ka flokë kuq, babi ka flokë kuq,
Meritoni ka flokë kuq, edhe unë kam flokë kuq.
Ne jemi një familje. Vetëm... vetëm, mami mban syze,
babi mban syze, Meritoni mban syze, ndërsa unë...

“Çfarë ke ti, ti je mirë,” i thotë Dea duke
buzëqeshur Diksit. “Qentë zakonisht nuk
mbajnë syze... apo jo?
“A i ka parë kush syzet e mia?”
pyet mami vonë.

Babi menjëherë i vuri re. “Kush ia bëri qenit këtë?”
pyeti ai derisa i zgjidhte syzet e
mamit prej feçkës Diksit.

Meritoni qeshte me zë: “Bukur,
Diksi tash i ngjan mamit!”
Dea është e pikëlluar. Dëshiron mbajë syze
sikur mami, babi, madje edhe si Meritoni.

Ajo qëndron para pasqyrës dhe vizaton syze me laps
kaltër rreth syve saj. Ato nuk duken
barabarta, por përsëri ato janë
syzet e saj para.
“Kush ka vizatuar pasqyrë?” deshi
ta marrë vesh mami.
“Fshij këto shkarravina menjëherë!”
“Ato janë syzet e mia,” thotë Dea.
“Shiko sa bukur dukem me to.”

Mami e uli kokën ta shohë mirë Deën me syze.
“Ke drejtë,” tha ajo me buzëqeshje. “Kisha dashur
dhe unë kem syze tilla.”

Dea dëshiron ta përqafojë mamin, por nëse
lëviz, nuk do t’i ketë syzet e kaltra
saj bukura dhe nuk do t’i përngjajë
mamit fare.
Dea e di se njerëzit mund shohin mirë
me syze. Babi i ka treguar kur ia kishte blerë
syzet Meritonit. Dhe asaj nuk i kishte blerë asgjë.

Epo... i bleu vetëm një maçok kadife kot.

Dea nxiton dhomë dhe e kërkon maçokun dollap.
Duket kaq e thjeshtë. Dea i bën edhe atij syze prej teli.
“Tani dukesh si babi.”
Shumë shpejt, gjithë kukullat, arithi, majmuni,
madje dhe balena prej gome fitojnë syze prej teli.

“Epo tani gjithë i takoni familjes
tonë,” thotë Dea me krenari.
mbrëmje, babi fjeti
kolltukun e tij rehatshëm.

Dea fshehurazi, qëndron majë
gishtave, dhe ngadalë i merr syzet e
babit. Ai lëviz pak, e prek hundën por
vazhdon flejë.
Dea i mbyll sytë dhe gjithë gëzim
i provon syzet e babit. Shikon me
sy gjysmë mbyllur televizorin...

Gjithçka ishte turbull!
Dea klithi me lartë sa e zgjoi babin.
“Pse bërtet?” pyet ai. “Dhe pse I mban

syzet e mia?”

“Ti ke thënë se njerëzit me syze shohin mirë,”
thotë e pikëlluar Dea.

“Po, por vetëm ata shohin keq pa to,” shpjegon
babi duke ia përkëdhelur flokët.
Me një drithërues Dea pyeti: “Unë... unë
nuk i takuakam familjes nëse gjithë ju
mbani syze?”

“Oh, zemra ime! Ti i ke sytë shëndetshëm
krejt familjen,” tha babi dhe merr Deën prehër.
“Dhe bukur,” shton mami
duke ia puthur Deës flokët.

“Ti i bën syzet mira për balena i
kam parë ndonjëherë” tha Meritoni duke
ia bërë me sy.
Mandej përqafohen njëri me tjetrin
dhe tri palë syzet tringëllojnë si gotat
e verës kur cakërrohen për dolli.

Mami, babi, dhe Meritoni nisën qeshin
Menjëherë pastaj edhe Dea nisi qeshë pasi
e vuri re se s’ka pse ketë frikë është
e ndryshme.