Unë jam Learti.
Jetoj me mamin, babin dhe Ronin.
Roni leh gjithë natën, bën
rrëmujë nëpër shtëpi dhe
shkarravit nëpër mure.
Por asnjëherë nuk duket nëpër foto.
Ne, gjithë, jetojmë
një apartament vogël.
Mami dhe babi
thuajse nuk shkojnë
punë.
Kështu gjithë
luajmë me Ronin.
Kohët janë shumë
vështira.
fund, një mëngjes,
puna eci për mbari .
E di këtë pasi mami dhe
babi treguan.
Do shpërngulemi një
apartament madh.
Mami dhe babi kanë një
befasi për mua.
kanë blerë një qenush.
Thonë se emri i tij është
Roni i vërtetë.
Halla Marta kujdeset për mua
apartamentin e ri derisa
mami dhe babi janë punë.
Mua pëlqen halla Marta.
Gjithashtu pëlqen edhe
Roni i vërtetë.
Roni i vërtetë leh gjatë
gjithë natës, bën rrëmujë
nëpër apartament dhe
shkarravit nëpër mure.
Ai gjithnjë duket nëpër foto.
Erdhën kohë mira. Gjithçka
është për mrekulli, por ...
... mungon Roni i vjetër.
“Nuk pengon ai kurrë
nuk duket nëpër foto,” u them
mamit dhe babit.
Ata ulen pranë meje divan.
Mendojmë dhe mendojmë.
Dhe fund kujtohet.
Tani e tutje, çdo ditë, kur mami
dhe babi vijnë nga puna, do
luajmë me Ronin e vërtetë.
Dhe kur halla Marta ta marrë
për shëtitje ...
... do t’i fikim gjitha dritat,
do ulemi divan, do t’i
hapim sytë dhe do presim ...
... Roni jonë i vjetër nisë lehë përsëri.